Diny is vrijwilliger van het jaar

Alle vrijwilligers hebben een wisselende achtergrond. De een is vrijwilligerswerk gaan doen toen familieleden in Elim kwamen wonen en zo een verbinding kregen met de locatie. Bij de ander is Elim op het pad gekomen in een zoektocht naar “iets willen doen voor een ander". Ook de studenten van Bijbelschool Hebron, die naast Elim gevestigd is, doen vrijwilligerswerk bij Elim. Zij helpen bijvoorbeeld mee bij de weeksluiting, ondersteunen tijdens kerkdiensten en bezoeken bewoners. Iedere student krijgt één bewoner toegewezen die zij tijdens hun opleiding regelmatig bezoeken. “Samen met Maaike de Goei – Jansma, de geestelijk verzorger in Elim, begeleid ik de studenten. Ik verzorg de praktische kant, Maaike doet het inhoudelijke gedeelte. Ik vind het mooi om te zien hoe betrokken deze studenten zijn. Hun enthousiasme werkt aanstekelijk.” vertelt Jolanda.  

Pareltjes van het werk 

Ook het verhaal van de duofiets is een mooie om te delen, vindt Jolanda. “Eén van de vrijwilligers vindt het leuk om te fietsen. Dus hij pakt regelmatig samen met een bewoner de duofiets. Als de bewoner uit de buurt komt, fietst hij langs het oude huis of de buurt waar iemand is opgegroeid. Een ander wordt er blij van om even het water te zien. Dan fietsen ze richting de veerpont. En ondertussen heb je een praatje met elkaar. En als het regent? Dan pakt hij de beeldfiets binnen en rijden ze ‘een rondje door Parijs’. Dat levert zulke mooie verhalen op.”  

Geen speciale talenten nodig als vrijwilliger 

Volgens Jolanda hoef je als vrijwilligers geen speciale talenten te hebben. “Iedereen kan iets bijdragen. Het belangrijkste is dat je naast de bewoner kunt staan en niet jezelf centraal zet. Vrijwilligers zijn er om tijd, aandacht en betrokkenheid te geven. Dat maakt hen tot “de kers op de taart”.   

-Verhaal gaat na foto verder.

Diny aangedragen als vrijwilliger van het jaar Utrechtse Heuvelrug 

Een van die ‘kersjes op de taart’ is Diny Gijsbertsen. Zij werd dit jaar aangedragen als Vrijwilliger van het Jaar van de Utrechtse Heuvelrug. Jolanda is trots: “De jury was onder de indruk van haar inzet. Diny schenkt koffie, helpt bij activiteiten en fleurt bewoners op. Ze is er altijd voor een praatje.” 

Diny zelf blijft bescheiden: “Ik had nooit gedacht dat ik het zo leuk zou vinden. Eerst zei ik: ik ben niet zo goed met oude mensen. Maar het blijkt heel anders, ik krijg er energie van. Zolang het naar twee kanten werkt, is het goed.” Ze geniet van de kleine momenten: “Soms kom ik bij een bewoner en herken ik een naam van vroeger. Dan heb je ineens een leuk gesprek. Dat maakt het bijzonder.” 

Diny is met pensioen en vindt het fijn dat het vrijwilligerswerk bij Elim minder verantwoordelijkheid geeft dan betaald werk. “Vrijwilligerswerk is voor mij een manier om actief te blijven en iets te betekenen, zonder de druk van een vaste baan. “Ik zou niet de hele dag thuis willen zitten. Dit geeft energie en verbinding.”