Een interview met Alie Pater

43 jaar met plezier werkzaam bij locaties Charim

27 juli 2016

"Ik vind het mooi en boeiend werk, de zorg voor deze doelgroep is heel bijzonder. Je moet er wel helemaal achter staan, maar je krijgt er zoveel voor terug, veel liefde. Al zijn de bewoners weleens minder leuk, ik kan niet boos op ze worden. Ze kunnen er zelf ook niets aan doen. Juist ook bij mensen die nors zijn, de kleine lichtpuntjes blijven zien. Sta naast ze en geef ze liefde.”

Een interview met Charim medewerkster Alie Pater, zij is op dit moment het langst in dienst bij Charim (en de rechtsvoorgangers)

Wie ben je?
Ik ben Alie Pater, bijna 63 jaar.  Ik komt uit een gezin van 9 kinderen. Ik ben de op één na jongste in het gezin, dus ik had veel moedertjes boven me.
Ik ben naar de basisschool en 2 jaar naar de huishoudschool geweest. Daarna ben ik halve dagen thuis komen werken en heb ik mijn ouders tot het einde verzorgd.
Ik was 13 jaar toen ik begon met werken in de huishouding, halve dagen bij bejaarde mensen. Dit heb ik 7 jaar gedaan en daar heb ik het werken wel geleerd zeg, met een stofkwastje!

Hoe ben je bij Charim terechtgekomen?
Een vriendin attendeerde mij op een vacature bij ‘De Engelenburgh’. Zij werkte daar en ze zou het leuk vinden als ik daar kwam werken. In die tijd was ik ook halve dagen thuis nodig, maar het was het proberen waard. Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en ging op sollicitatiegesprek bij de directrice en het hoofd van de huishouding. De directrice vroeg of ik verkering had, dan zou je snel weer weg gaan omdat je zou trouwen, haha! Ik werd aangenomen en zo begon het allemaal…

Dat was bijna 43 jaar geleden, en toen?
Omdat ik ervaring in de zorg had, doordat ik mijn moeder thuis verzorgde, heb ik maar kort in het huishouden gewerkt voordat ik in de zorg mocht werken. Ik heb toen de opleiding tot helpende gedaan, 2 jaar scholing in Zeist voor één dag in de week. Toen werkten we tot 10 uur in de zorg en daarna waren de kamers aan de beurt. Ik heb jaren als helpende gewerkt en daarmee alle verdiepingen van ‘De Engelenburgh’ gezien.

Toen ik 27 was kwam de functie van verzorgende in het zicht. Ik mocht de opleiding volgen, al was ik maar halve dagen aan het werk. Weer voor 2 jaar één dag per week in opleiding, dit keer in Amersfoort. Toen mocht ik stoma’s verzorgen en zondevoeding geven en ging ik werken op de ziekenafdeling, waar alle zieke bewoners terecht kwamen. Het leek me vreselijk om alleen maar met demente bewoners te werken, ik dacht: ‘Geef mij maar lekker leuke gesprekken en gezelligheid. Maar ik heb op de ziekenafdeling toch zo’n leuke tijd gehad!

Ik heb tijdelijk in de Freuleflat gewerkt en daarna weer op de ziekenafdeling. Samen met Corrie Achterberg heb ik een enorm leuke tijd gehad met de bewoners. Ik heb zelfs nog een paar maanden in Elim gewerkt en ik ben toen in de huiskamer terechtgekomen als verzorgende. Ik deed de bewoners naar bed en haalde ze er weer uit. Hier heb ik wel 10 jaar gewerkt, dat was ook een leuke tijd!

Nu werk ik al bijna 3 jaar op d’n Aok, omdat de afdeling in ‘de Engelenburgh’ verbouwd werd tot de revalidatie afdeling. Ik zag er tegenop om verplaatst te worden naar een team dat gevormd werd uit medewerkers van verschillende afdelingen… Maar nu heb ik het erg goed naar mijn zin in d’n Aok. We hebben een leuk team met hele leuke collega’s. Ook de bijeenkomsten van de e-learning over dementie, U woont nu hier, vind ik leuk om bij te wonen. De gespreksleider, die helemaal niet in de zorg werkt heeft zich er helemaal in verdiept!

“Het is bijzonder dat je nu mag zorgen voor oud-collega’s en voor de kinderen van ouders die je vroeger hebt verzorgd.”

Wat is jouw tip voor je collega’s?
Het hebben van een positieve instelling, altijd de lichtpuntjes zien.
Ik werk voor de bewoners, zij zijn mijn alles, ik maak zulke leuke dingen met hen mee. Van die kleine dingen, opmerkingen die ze maken. Ik ga 100% voor de bewoners, omdat ze zo kwetsbaar zijn is het belangrijk helemaal achter hen te staan!

Wat is een wijze les die je hebt geleerd?
Denk nooit dat mensen écht helemaal dement zijn en niets meer onthouden. Ze kunnen nog steeds heel gevat zijn en kunnen zo meer door hebben dan je in de gaten hebt.

Welke wens heb je voor de bewoners voor d’n Aok?
Ik zou heel graag meer activiteiten binnen d’n Aok zien, of een keer een verwendag bijvoorbeeld! Als hostess heb je tussen het ontbijt, de koffie, je eigen pauze, het koken en de lunch hoogstens tijd voor een vraagspelletje. Graag zou ik nog meer bevlogen vrijwilligers zien binnen d’n Aok.

Aan wie wil je het stokje doorgeven?
Ik zou graag willen dat iemand die net bij Charim werkt geïnterviewd wordt. Om te kijken wat zij van het werken met deze doelgroep vindt.

Anoek Verkerk – stagiaire P&O